Wie ben ik Qruun Schram - Preau

Wie ben ik

Qruun Schram

Mijn werkgebied: Relaties met jezelf en anderen

Waar mijn expertise en passie liggen? Relaties.
Relaties in alle vormen en verscheidenheid. In de dynamiek tussen partners, in goede en vooral in minder goede tijden. Partnerrelaties, privé- en zakelijke relaties, relaties binnen (samengestelde) gezinnen en families, vriendschappen.

  • Ik coach mannen die hét een beetje kwijt zijn. Die het niet meer voelen, niet meer weten.
  • Ik coach vrouwen die tegen muren aanlopen, die zich gefrustreerd en niet gehoord of totaal onbegrepen voelen.
  • Ik coach stellen, die elkaar kwijt zijn in verbinding en communicatie. Die ruziën en strijden, niet meer vrijen, mokken en vluchten.
  • En ik laat me betrekken bij zakelijke relatieproblemen als mediator en (team-)coach.

De relatie met jezelf, met je partner, met je kinderen, ouders en andere familieleden, met je ex, met je collega’s, met je leidinggevende: als je relatieproblemen hebt in enige vorm, dan kan ik je helpen.

Mijn aanpak

Vanaf 2015 ben ik actief als coach en relatiecoach. Mijn aanpak zou je empathisch provocatief, warm direct en uitdagend prikkelend kunnen noemen. Ik ‘hum’ niet teveel, maar probeer met mijn cliënten op het puntje van de stoel te blijven.
Humor, scherpte, geen zoete broodjes, beestje bij de naam noemen.

De grote uitzondering in relatietherapie: als er verdriet van een net uitgekomen affaire is, dan laat ik me het liefst inspireren door de visie en aanpak van Esther Perel. Van haar komt de term ‘Instemmende nieuwsgierigheid’: een open houding naar de partner, ook als die met een pijnlijke boodschap komt, als het spannend is, als er kritiek klinkt..

Binnen bedrijven opereer ik allereerst als mediator: iedereen evenveel ruimte en zendtijd, respectvol met elkaar omgaan, een helder proces. Maar ook in die setting: snel door naar de werkelijke inhoud: wat gebeurt hier nu eigenlijk echt? wat wordt niet gezegd? Hierbij hanteer ik naast de provocatieve aanpak ook de inzichten uit het systemisch werken van Bert Hellinger.

Relatiecoaching: mijn analyse als het over partner-relaties gaat

Honderden stellen en individuele cliënten heb ik gecoacht en steeds weer valt op hoezeer mensen hun belangrijkste relatie, die met hun levenspartner, zo makkelijk voor lief nemen.

Vooral mannen hebben een sterke neiging om hun relatie of huwelijk als vanzelfsprekend te zien. Als onwrikbaar, iets wat vanzelf voortgaat. Praten over emoties en soft gedoe: daarin hebben ze geen zin. Als er niet teveel spanning en gezeur is, dan loopt het wat hen betreft wel goed.

En dan kan het sleets en saai worden. Hij verliest zich in zijn werk, zijn wielrennen, zijn midlife-crisis. En dan is er soms zomaar een andere vrouw, waarmee het wel leuk praten is. Die niet met muizenissen en gedoetjes op de proppen komt, maar hard om zijn grappen lacht.

Intussen geeft zijn vrouw of vriendin signalen af. En steeds meer en duidelijker, als hij geluk heeft. Tot ze het zat is en het opgeeft. En na een fase van rouw, kiest ze dan voor zichzelf. Ze checkt uit, ongemerkt. Ze laat hem begaan, voor zolang ze het nog trekt. Soms is er een andere man die haar wel ziet. Ze bloeit op, op een andere plek.

Zonder dat haar man het door heeft, sterft hun relatie iedere dag een beetje. Tot zij een ongepast appje op zijn telefoon ziet, of hij zich haar privé mail binnen hackt. En dan klapt het.

Mijn visie

Relatie is geen werkwoord, want vaak is het echt leuk en goed. Maar het is wel een klus-woord. En het is een klus die je niet steeds moet uitstellen.

Dat het niet altijd rozengeur en maneschijn kan zijn, snappen we allemaal. Pieken en dalen horen erbij in een relatie. En in sommige fasen van ons leven is er veel wat ons afleidt: gezin, werk, ouders en mantelzorg. Zo stellen we ons gerust: ’als deze fase voorbij is, dan komen we wel weer nader tot elkaar.’ We veronachtzamen onze partner en onze relatie. We investeren niet echt meer in elkaar. En we kunnen dat nog in onszelf rechtvaardigen ook. We maken onszelf een beetje wijs ‘dat het vanzelf goed komt’.

De praktijk wijst intussen anders uit. Het komt lang niet altijd vanzelf goed, sterker nog: vijftig procent van de huwelijken eindigt in een voortijdige scheiding. En voor het tweede huwelijk ligt het percentage nog hoger. Als je gewoon doet, dan ga je dus scheiden. Mijn sympathie gaat uit naar stellen die ongewoon doen: relatietherapie kiezen om samen te blijven groeien en ontwikkelen. Want dat is wat een relatie kan zijn: de plek waarin partners de ander helpen en steunen om de beste versie van zichzelf te worden.

Wat ik nastreef

Mijn missie is het versterken van de autonomie van mannen en vrouwen zodat zij krachtiger, authentieker en eerlijker zichzelf zijn in iedere relatie.

Wie voor mij kiest, kiest ervoor dichter bij de eigen drijfveren te komen, de eigen inspiratie, je eigen geluid. Wie ben je echt? Wat wil je echt? Wat zijn je wensen, behoeften en verlangens? En hoe verhoudt het nu zich tot de gewenste situatie?

Stellen die voor mij kiezen, zoeken hulp bij het openbreken van zwarte dozen die gestapeld zijn, het aangaan van gesprekken die niet gevoerd worden, het benoemt krijgen van roze olifanten die midden in de kamer genegeerd worden en deze vervolgens in plakjes te verorberen met elkaar.

Ik help partners om geweldloos, eerlijk en instemmend nieuwsgierig te communiceren. Om weer te zien wie de ander ook alweer was, voor al het gedoe. Om te laten voelen waar de vonk zat, waar de vlam nog brandt. En dat niet via zoete broodjes of zachte heelmeesterij, maar krachtdadig, resultaatgericht en praktisch.

Individuele Coaching

Ik hanteer een eclectische aanpak, zoveel mogelijk aansluitend op het hier en nu en de probleemstelling vanuit jou. Vooral mag je van mij een Provocatieve aanpak verwachten.

De kernzin van de Provocatieve Coaching zou je als volgt kunnen samenvatten: als je een ezel vooruit wilt laten bewegen, trek hem dan aan zijn staart. Meer over provocatieve coaching vindt je hier.

Naast de ‘provocatieve view’ ben ik geneigd om systemisch te kijken: Hoe ben je gebakken? Welke rol speelt jouw gezin van herkomst? Wat heb je ‘geleerd’ van je vader en je moeder? En hoe werkt dat door in je relaties, vriendschappen en werk vandaag?